abstrakcja pomaranczowe niebo z ciemną smugą

„NIEBO” fragmenty ∞ architektury ∞ chmury. WERNISAŻ WYSTAWY FOTOGRAFII JAROSŁAWA TOMASZA KŁOSA, artysty i poety.

wernisaż

03.12.2021 pt. 18:30
do 23.12.2021 czw. 19:00
lokalizacja: Centrum Łowicka
cena: bezpłatne

Improwizacja na fortepian i trąbkę – Krzysztof Tomaszewski

 

….Eksponowane na wystawie fotografie utwierdzają mnie w przekonaniu o wyjątkowości każdej sekundy. Narracyjna nieskończoność niesie.

Rozgałęzia. Krzewi. Drzewi. Bez końca…..

 

 

„NIEBO”, gdzie horyzontalność nie zaprzecza wertykalności.

Niebo jako świadomość estetyczna, prowokowana unikalnym światłem.

Niebo, gdzie Medytacja nie zaprzecza imaginacji.

Niebo nie jest rekwizytem pamięci. To nadzwyczajna realność światła, koloru, harmonii.

Wyrównywanych napięć. Równowagi elementów. Obserwując sferę niebieską,

nieustannie w swoich tęsknotach, w wyobraźni uprawiamy coś w rodzaju

duchowej archeologii. Czas przeszły, teraźniejszy i przyszły zacierają się.

Udzielają nam na chwilę lekcji zachwytu. Olśnienia. Czas przyszły jest mistyfikacją,

najwyżej wyobrażeniem. Teraźniejszy tylko mgnieniem, które od razu staje

się przeszłością. Rozstawanie się z widzianymi fragmentami nieba

jest uczuciem towarzyszącym nam przez całe życie.

Eksponowane na wystawie fotografie utwierdzają mnie w przekonaniu

o wyjątkowości każdej sekundy. Narracyjna nieskończoność niesie.

Rozgałęzia. Krzewi. Drzewi. Bez końca.

Nad sobą mam niebo, nie dach! Niebo nie kopiuje uszu, oczu, ust, nosów.

Nie rozgranicza światów na realny, nierealny. Przez to być może

jeszcze bardziej określa uczucie autentyczności sensorycznych doznań.

Mistyczną, niewyczerpaną kreatywność natury. Fotografie nieba nie są

portretem skończonym. To dopiero pierwsza odsłona? Niebo wobec nieba.

Epizod wobec epizodu. Zdarzenie wobec zdarzenia.

Fragmenty. Architektury. Chmury.

„…Im bardziej zbliżam się do Nieba, tym bardziej oddalam się od raju…”

Jarosław Tomasz Kłos

 

Wystawę dedykuję mojej mamie Barbarze i mojej żonie Christine.

 

Jarosław Tomasz Kłos …od trzydziestu kilku lat mieszka w Alpach Francuskich. Uprawiał (do wypadku w 1989 roku) wspinaczkę wysokogórską z przyjaciółmi, przewodnikami w okolicznych, wysokich masywach Alp. Artysta, poeta (grafik, typograf, fotografik, muzyk, dziennikarz, wydawca, podróżnik, społecznik) – kolejność zawodowych (i społecznych) pasji dowolna. Ponad dwadzieścia lat pracował w gazecie codziennej „Dauphine Libere”. Przez osiem lat dyrektor artystyczny prywatnej galerii sztuki współczesnej „Bateau-Lavoir” w Grenoble. Założyciel i członek formacji (septet) jazzowo-funkowej „Jazz-Baba-Ryba-Band” regularnie koncertującej w regionie Rhone-Alpesi we Włoszech (1988-2003). Współpracował i koncertował także z trio „Continuum” i międzynarodowym kwartetem „Zombi”. Przez kilka lat aktywny członek asocjacji artystyczno-społecznej „Passion-Art” (organizacja pomocy dla artystów, organizacja prezentacji i wystaw). Członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Dziennikarzy w Brukseli. Współpracował i redagował (2000-2004) miesięcznik kulturalny „DiverCite”. Aktualnie (od 2009 roku) niezależny twórca, także społeczny organizator (często wspólnie ze środowiskiem polonijnym) projektów związanych z promocją polskiej kultury i sztuki. Autor czterdziestu kilku wystaw indywidualnych (pastel, rysunek, fotografia) i autorski udział w wielu wystawach zbiorowych (Francja, Polska, Niemcy, Włochy). Prace znajdują się w zbiorach i kolekcjach prywatnych w Polsce, Francji, Niemczech, USA, Włoszech, Finlandii, Szwajcarii i RPA.

 

Fotografia – Jarosław Kłos

Skip to content